Over het algemeen hebben levende organismen een anti-oxidatief vermogen, daarentegen hebben thermofiele en putrificerende bacteriën en pathogenen een oxidatieve weerstand. Andere bekende bacteriën hebben een hoge oxidatieve weerstand en kunnen zeer aktief zijn onder hoge oxidatieve omstandigheden. Echter, hogere levensvormen zijn alleen aangewezen op de eigen anti-oxidatieve werking om de zuurstofreacties te reguleren en ondervinden verschillende verstoringen door een overmaat van oxidanten. Een te snelle verbranding is een gevolg van een overmaat aan oxidatie. Een dergelijke verbranding veroorzaakt niet alleen de afbraak van de DNA, maar van het gehele systeem, dat daardoor niet meer in staat is naar behoren te functioneren.
Als we op deze manier naar verschillende ziekten kijken, veroorzaakt de afbraak van de DNA uiteindelijk de dood en wordt kanker veroorzaakt door beschadiging van kankerdragende genen. Vele ziekten kunnen worden verklaard in termen van oxydatie van het DNA.
Er is uitgebreid onderzoek gedaan naar ziekten en immuniteit. Echter, het is nog niet goed bekend dat immuniteit en anti-oxidatie twee zijden zijn van dezelfde medaille. Het wordt steeds duidelijker, dat de weerstand tegen ziekten, ouderdom en vitaliteit van levende organismen afhankelijk is van het vermogen tot anti-oxidatie.

Om de enting van nuttige micro-organismen in de bodem succesvol te laten verlopen, dienen wij het zaad van de micro-organismen in de bodem aan te brengen en ervoor te zorgen, dat de populaties toenemen door een juiste organische voeding. De werkwijze van het enten van micro-organismen is vergelijkbaar met het zaaien of planten, dat wil zeggen: eerst een juiste bodembewerking, dan zaaien of planten, en vervolgens bemesten.

Fig. 2. geeft een overzicht van de voornaamste bacteriën, die een fermentatieve synthese bewerkstelligen.

In fig. 3 worden de micro-organismen vermeld, die stikstof binden en van vitaal belang zijn voor de groei van gewassen.

Gisten en schimmels zijn onontbeerlijk in het effektief gebruik van organische stoffen. In fig. 4 worden de nuttige groepen van de Eumycota vermeld.

Een sterke toename van de verschillende soorten fotosynthetische bacteriën is een belangrijke faktor voor de vorming van stabiele ecosystemen door nuttige micro-organismen, zo blijkt uit onderzoek in het verleden. Fotosynthetische bacteriën worden vermeld in fig. 2 en 3. Fig. 5 op pag. 9 vermeldt de verschillende soorten en hun eigenschappen.
De hierboven vermelde micro-organismen hebben de tendens om een bijdrage te leveren aan het opbouwproces, doordat zij de omstandigheden van elk groeistadium kunnen beheersen. Normaliter worden deze samengestelde micro-organismen gebruikt als het zaad. Ook worden de afzonderlijk gekweekte micro-organismen gebruikt en worden deze pas gemixed op het moment van toediening. Het zaad van deze micro-organismen worden Effectieve Micro-organismen (EM) genoemd. EM dient volgens de in de handleiding aangegeven dosering te worden gebruikt. De voeding voor deze Effectieve Micro-organismen is organisch materiaal, zoals b.v. tarwezemelen, vismeel en/of ander vers organisch materiaal. Het kan worden ondergeploegd in de bodem met organische meststoffen, zoals b.v. gewasresten (verhouding; 1000 kg/ha d.i. slechts 100 gram per vierkante meter).
Door deze manier van toediening, neemt de populatiedichtheid van de nuttige micro-organismen sterk toe over het gehele perceel. Deze werkwijze maakt het composteren bovengronds overbodig. Dierlijke mest, keukenafval, gewasresten en ander organisch materiaal mogen alleen tesamen met deze micro-organismen in de bodem onder geploegd worden. Als dit namelijk niet het geval is, dan gaat het verse organische materiaal verrotten en dat is schadelijk voor het bodemleven.
Het resultaat van deze werkwijze is een toename van de natuurlijke bodemvruchtbaarheid waardoor er verbazingwekkende opbrengsten worden behaald.
Verhoging van de opbrengst met 150 tot 200 %, t.o.v. de gangbare landbouw, is mogelijk. Tevens kunnen de kosten, met 6 tot 50 %, worden teruggebracht.

Zoals is aangegeven in fig. 6 is de sleutel voor dit resultaat, het zelfregulerende recyclingsysteem. De schadelijke afbraak van organisch materiaal wordt door nuttige fermentatieve en synthetische micro-organismen, omgevormd in een effectieve substantie. Tevens wordt hier duidelijk gemaakt dat bij het gebruik van dezelfde hoeveelheid organisch materiaal, afhankelijk van het type afbrekende micro-organismen, het effect op de oogst uitermate verschillend is.
Indien de gehele bodem dit opbouwende karakter krijgt, dan zullen plagen op een natuurlijke wijze verdwijnen. Als een vervanger van chemische gewasbeschermingsmiddelen, kunnen we gebruik maken van een door micro-organsimen gefermenteerd mengsel bestaande uit; alcohol, organisch zuur, honing en water.

Het gebruik van micro-organismen maakt een nieuw landbouwsysteem mogelijk, waarbij de opbrengst en kwaliteit worden verhoogd en de kosten worden verlaagd. Deze vorm van energiebesparende landbouw is daadwerkelijke een invulling van het begrip duurzame landbouw. Een belangrijk deel van de oplossing van de milieuproblemen hangt af van de toekomstige manier van landbouw.